Historie młodych ludzi

Bogdan

g2

Bogdan to młody chłopak, który tak jak wielu nastolatków nie przepadał za chodzeniem do szkoły. Jedyną motywacją do uczęszczania na zajęcia był dla niego fakt, że spotykał się tam z gronem najbliższych znajomych. Egzaminy i nauka nie były w centrum jego zainteresowania – w związku z czym nie udało mu się ukończyć szkoły. Fakt ten wcale nie oznacza, że jest on osobą pasywną, bierną – wręcz przeciwnie – marzy o tym, by zostać mechanikiem i w znacznym stopniu żałuje tego, że tak naprawdę nie uzyskał żadnych kwalifikacji zawodowych i zmarnował czas przeznaczony na ich zdobywanie. Aby poprawić swoją sytuację rozgląda się za różnymi ofertami pracy i kursami dokształcającymi.

 

Poniżej przedstawione zostały przykładowe sposoby pomocy osobom znajdującym się w podobnej sytuacji, co Bogdan. Zawarto je w siedmiu prostych krokach:

Krok 1. Zapoznaj Bogdana ze strategią wyznaczania celów – tego rodzaju metoda w dużym stopniu pomoże mu w rozsądnym zaplanowaniu kroków prowadzących do realizacji wyznaczonego celu związanego z aktywnością zawodową. (Więcej informacji na ten temat znaleźć można w części 6 zatytułowanej Rozwój Osobisty)

Krok 2. Wspieraj podopiecznego w poszukiwaniu kursów zgodnych z jego zainteresowaniami – w przypadku Bogdana – będzie to mechanika samochodowa. Bądź pomocny w tych poszukiwaniach, staraj się odpowiednio nakierować jego działania, lecz w żadnym wypadku nie wyręczaj go w tej kwestii – młodzi ludzie powinni odczuwać poczucie sprawstwa związane z własnymi wyborami. Bogdan musi odczuć, że odniesiony sukces jest przede wszystkim jego zasługą.

Krok 3. Postaraj się zidentyfikować umiejętności konieczne dla odniesienia sukcesu i wspólnie z podopiecznym pracujcie nad ich rozwijaniem. Najlepszym rozwiązaniem byłoby rozłożenie planu działania na poszczególne, prostsze kroki. Rozważ wszelkie niejasności stanowiące przeszkody w osiągnięciu celu: Czy pożądany przez Bogdana kurs jest dostępny już teraz, czy muszą zostać spełnione dodatkowe warunki (koszty kursu, jego dostępność, wymagane umiejętności)? Warto sprawdzić, czy nie istnieją alternatywne sposoby realizacji danego celu, istotne jest również zdobycie informacji na temat wszelkiego rodzaju pomocy ze strony państwa (jak chociażby częściowe pokrycie kosztów), na jaką kursant mógłby liczyć.

Krok 4. Ustal konkretny plan działania obejmujący obecną sytuację, jak i również przyszłe działania prowadzące do realizacji zamierzeń. Jeżeli poszczególne kroki, które zaplanujesz okażą się zbyt obszerne – staraj się je podzielić na pomniejsze działania, dzięki czemu cel zostanie osiągnięty tzw. ,,małymi kroczkami” i stanie się bardziej przystępny i osiągalny.

Krok 5. Bądź na bieżąco z postępami Bogdana – jego motywacja do wykonania zadania może szybko ulec wyciszeniu w wyniku rozproszenia różnymi czynnikami, jak chociażby życie towarzyskie, czy problemy osobiste. Postaraj się wówczas zachęcać go do działania i wspieraj , gdy napotka na jakiekolwiek trudności.

Krok 6. W sytuacji, gdy okoliczności realizacji celu staną się zbyt niesprzyjające, lub gdy składowy cel okazuje się na razie niemożliwy do zrealizowania – zmodyfikuj go. Jeżeli twój podopieczny utknie w martwym punkcie, w znacznym stopniu zniechęci go to do działania.

Krok 7. Gdy poszczególne cele składowe zostaną osiągnięte – stosuj wobec wychowanka pozytywne wzmocnienia – chwal go i podkreślaj wagę jego osiągnięć. Tego rodzaju podejście znacznie podnosi motywację do dalszego działania i prowadzi do sukcesu. Dokonaj podsumowania jego osiągnięć i zwróć uwagę na to, co jeszcze należy zrobić.

Wybierz jeden z poniższych przykładów i postaraj się zaproponować kolejne kroki – jakie Ty, jako pracownik socjalny podjąłbyś w celu poprawy sytuacji życiowej jednej z osób przedstawionych poniżej.

Karolina

g1

Swego czasu Karolina była studentką studiów pierwszego stopnia, lecz ze względu na szereg trudności związanych z dojazdami na uczelnię z miejsca zamieszkania – zrezygnowała z dalszej nauki. Każdego dnia musiała ona pokonywać dość długie dystanse z miejsca zamieszkania do szkoły – nie raz zdarzyło się, że przyjeżdżała na darmo, bowiem zajęcia nie odbywały się. Tego rodzaju czynniki przyczyniły się do niezbyt przychylnego stosunku zarówno Karoliny, jak i jej rodziny do tego rodzaju formy zdobywania kwalifikacji zawodowych. Rozczarowanie to przyczyniło się do rezygnacji młodszej siostry Karoliny z podjęcia jakiejkolwiek formy dalszej edukacji i podjęcia pracy nie wymagającej szczególnych kwalifikacji zawodowych.

 

Anna

g3

Ania również ma za sobą niezbyt przyjemne wspomnienia związane z formalną edukacją. Skończywszy liceum cieszyła się, że ten etap życia ma już za sobą. W związku z tym, że egzaminy końcowe nie poszły jej zbyt dobrze – postanowiła znaleźć jakąkolwiek pracę. Już wkrótce zaczęła żałować, że podjęła taką decyzję, praca okazała się bowiem bardzo ciężka, a w ostateczności została zwolniona przez wzgląd na redukcję etatów. Ania nie poddała się i postanowiła spróbować swoich sił na studiach pierwszego stopnia. Zrezygnowała na drugim roku, gdy zakres materiału zaczął się stawać coraz to trudniejszy. Obecnie mieszka ze swoim chłopakiem, który tak samo jak ona – jest bezrobotny. Ania nie porzuciła swoich marzeń o zdobyciu kwalifikacji zawodowych – chciałaby zostać opiekunką i rozważa powrót na studia, jednakże najważniejszą kwestią jest dla niej teraz znalezienie pracy.

 

Aneta

g5

Choć przyszłość Anety zapowiadała się całkiem nieźle (dobre stopnie predestynowały ją do osiągnięcia wysokich wyników w testach końcowych), sprawy potoczyły się dla niej całkiem inaczej. Na dwa miesiące przed zakończeniem edukacji – zaszła w ciążę. Zaowocowało to oczywiście tym, że egzaminy poszły jej o wiele gorzej niż przewidywała. Kiedy została zmuszona do przeprowadzki i zamieszkania z matką, przez wzgląd na pogorszenie stosunków z ojcem, z którym wówczas mieszkała – jej sytuacja dodatkowo się pogorszyła. Przez pewien czas żyła na zasiłku dla bezrobotnych. Później udało jej się znaleźć pracę w domu opieki, lecz i tutaj na jej drodze pojawiły się kolejne trudności… najpierw została zmuszona przez swojego zaborczego chłopaka do zmiany miejsca zamieszkania, później zaszła w ciążę po raz kolejny ze swoim obecnym, nowym partnerem… To wszystko zdarzyło się akurat wtedy, kiedy zaczęła już szukać dla siebie nowej pracy i na poważnie myślała o poprawie wyników egzaminu maturalnego. Aneta chciałaby zostać opiekunką w domu spokojnej starości ze względu na doświadczenie w opiece nad własną babcią.

 

Piotrek

g4

Historia Piotrka jest bardzo przejmująca. Piotrek to zaledwie siedemnastoletni chłopak, który obecnie jest nie tylko bezrobotny, ale i bezdomny. Szkołę średnią ukończył z bardzo dobrymi wynikami (zdając Matematykę, Język polski i Nauki ścisłe), na równi z kursem stolarskim, i tynkarskim. Dobre wyniki w szkole gwarantowały mu dostanie się na uczelnię wyższą. Lee rozpoczął kurs dyplomowy uprawniający go do pracy jako profesjonalny stolarz i tynkarz, lecz zaledwie po trzech miesiącach został – jak sam to opisuje: ,,wywalony” głównie przez wzgląd na niską frekwencję spowodowaną jego bezdomnością. Po tym incydencie zaczął pracować jako tynkarz u swojego dziadka.Niestety także i tutaj nie utrzymał się zbyt długo, dużym problemem była dla niego sztywna rutyna pracy i konieczność wczesnego wstawania. Obecnie najważniejsze jest dla niego znalezienie miejsca w schronisku dla bezdomnych. Piotrek jest sfrustrowany, ponieważ dobrze wie, co chciałby osiągnąć lecz nikt nie interesuje się jego losem i nie oferuje żadnego wsparcia. Pomimo tego, że ma on dostęp do internetu, nie zaczął jeszcze szukać ofert pracy.

next