RBG

Czasem sami nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, jakie profity daje nam funkcjonowanie w grupie. Praca w zespole zapewnia nam szereg korzyści – przede wszystkim, pozwala nam na zaspokojenie wielu potrzeb, które o wiele trudniej byłoby nam zrealizować żyjąc w pojedynkę. Poniżej przedstawiamy niektóre tylko z korzyści, jakie daje nam życie w kolektywie:

 

  1. Towarzystwo: – przede wszystkim, grupa zapewnia nam towarzystwo, co skutkuje zaspokojeniem potrzeby bliskości i stwarza pole do nawiązania znaczących relacji międzyludzkich.
  1. Przeżycie i potrzeba bezpieczeństwa: – życie w grupie umożliwia nam przetrwanie i zapewnia zaspokojenie potrzeby bezpieczeństwa. Fakt ten jest potwierdzony ewolucyjnie, jako że już nasi przodkowie formowali grupy, co determinowało sukces w polowaniach i przeżycie wszystkich jej członków.
  1. Potrzeba bliskości i statusu społecznego – tylko żyjąc wspólnie możemy zaspokoić potrzebę bliskości z drugim człowiekiem. Funkcjonowanie w grupie pozwala nam również na uzyskanie określonego statusu społecznego.
  1. Poczucie siły i kontroli. – dzięki nieustannemu obcowaniu z innymi nie czujemy się bezsilni, wiedząc, że możemy liczyć na wsparcie pozostałych członków grupy. Oprócz tego, jednostki odczuwające potrzebę sprawowania kontroli nad innymi, wykazujące tendencje przywódcze tylko w grupie mają możliwość wejścia w tego rodzaju rolę społeczną.
  1. Większe możliwości – pracując w grupie jesteśmy w stanie osiągnąć więcej niż działając w pojedynkę.

 

Grupy formalne najczęściej tworzone są w celu realizacji określonego zadania, jednakże każdy jej członek zyskuje w związku z funkcjonowaniem w danej zbiorowości szereg dodatkowych korzyści nie związanych z pierwotnym celem utworzenia grupy.

Charakterystyczne cechy grupy społecznej:

Współcześnie w naukach społecznych nie funkcjonuje jedna uniwersalna definicja grupy społecznej. Grupa taka liczyć może dowolną liczbę członków, opierać się na różnych stylach komunikacji, posiadać odmienne struktury wewnętrzne. Naukowcy wyróżnili szereg kryteriów, jakie muszą zostać spełnione, aby zbiór osób współpracujących ze sobą w danym środowisku mógł zostać określony mianem ,,grupy”:

  1. Współzależność: Członkowie grupy wykonując przydzielone im zadanie muszą pamiętać o tym, że praca każdego z poszczególnych członków grupy jest częścią większego projektu, a efekt realizacji zadania przez jedną osobę uzależniony jest w dużej mierze od faktu wykonania zadania przez innych członków grupy.
  1. Kontakty społeczne: Aby członkowie grupy mogli osiągnąć postawiony sobie cel, istotne jest nawiązanie się jakiejkolwiek formy komunikacji (werbalnej, niewerbalnej) pomiędzy jej członkami.
  1. Poczucie przynależności do danej grupy: Wszyscy członkowie grupy powinni się z nią identyfikować, tj. uważać siebie za część danej zbiorowości.
  1. Wspólnota celów: Wszyscy członkowie danej zbiorowości łączą się w grupę po to, aby zrealizować z góry wyznaczony cel.

 

Niektórzy badacze wskazują na szereg dodatkowych cech, jakie muszą być obecne, aby można było mówić o ,,grupie” w kontekście wykonywania pewnej pracy: praca podczas tej samej zmiany pracowniczej; wspólne miejsce pracy (fizyczna lokalizacja); wspólny zwierzchnik. Niezależnie od różnic występujących w poszczególnych ujęciach definicyjnych – mają one jedną cechę wspólną – wszystkie akcentują konieczność występowania współzależności pomiędzy członkami grupy dążącymi do zrealizowania wspólnego celu.

workers

Typy grup

Klasyfikacja grup społecznych może być dokonana na podstawie rodzaju aktywności przez nie podejmowanych:

 

Grupy wytwórcze: składają się z pracowników produkcyjnych, których wytworem pracy jest zazwyczaj namacalny produkt. Możemy tu wyróżnić niezależne grupy produkcyjne, które same zarządzają procesem produkcji, oraz grupy częściowo nadzorowane, w których istnieje zazwyczaj potrzeba nadzorcy kontrolującego wszelkie działania.

Grupy usługowe: składają się z pracowników mających regularny kontakt z klientami (jak chociażby grupy pracowników lotniczych, czy grupy asystentów sprzedaży)

Grupy zarządzające: składają się zazwyczaj z kadry kierowniczej i zarządzającej jak i podlegających im nadzorców. Grupy zarządzające są zazwyczaj zdolne do samoorganizacji w celu konstruowania zasad funkcjonowania danej instytucji, planowania budżetu, zarządzania kadrą pracowniczą, czy planowaniem działań.

Grupy projektowe: tego rodzaju grupy tworzone są zazwyczaj na z góry wyznaczony okres czasu, w określonym celu, jakim jest realizacja pewnego projektu. Grupa projektowa rozwiązuje się najczęściej tuż po realizacji projektu stanowiącego powód jej powstania.

Grupy eksperckie/ specjalistyczne: to grupy składające się w dużej mierze z różnego rodzaju specjalistów/ekspertów zajmujących się wykonywaniem skomplikowanych operacji ograniczonych ścisłym limitem czasowym (zaliczyć tu można zespoły muzyczne, ekipy wojskowe, zespoły chirurgiczne, czy zespoły ratowników medycznych)

Grupy doradcze: składają się z zespołów pracowników którzy znajdując się na zewnątrz procesów produkcyjnych, pomagają we właściwym zarządzaniu tymi procesami. Będą to różnego rodzaju koła eksperckie, czy inne grupy doradcze powołane w celu wspomagania funkcjonowania i pracy danej organizacji.

next