conflictmgtKażdy człowiek jest inny, ma odmienne potrzeby i spojrzenie na rzeczywistość. Zasadniczą przyczynę konfliktu stanowi odmienność, nie ma się więc co dziwić, że w toku współżycia w grupie dochodzi pomiędzy jednostkami do różnego rodzaju napięć. Przyczynę konfliktów stanowią przede wszystkim różnice pomiędzy jednostkami. W celu uniknięcia negatywnych skutków konfliktu zaistniałego w grupie należy przede wszystkim starać się doprowadzić do jego natychmiastowego rozwiązania i starać się o wszystkim rozmawiać otwarcie, tak by nie pozostawiać żadnych niewyjaśnionych kwestii. Nie zawsze jednak konflikty muszą nieść ze sobą negatywne konsekwencje, być destruktywne dla ich uczestników – gdy tylko odpowiednio nimi pokierujemy – mogą nawet nieść ze sobą szereg korzyści.

Jak radzić sobie w sytuacji konfliktu grupowego?

 

W momencie, gdy w grupie pojawi się jakiekolwiek nieporozumienie – zastosowanie znajduje pięć sprawdzonych i wypróbowanych metod radzenia sobie z sytuacją konfliktową. Metody przedstawione poniżej zaczerpnięte są z prac Nelsona (1995), przy czym każda z nich jest przydatna w innych okolicznościach.

1. Podejście bezpośrednie: Zdaje się, że jest to najlepsze z możliwych podejść, jakie można zastosować podczas rozwiązywania konfliktu. Skoncentrowane jest przede wszystkim wokół roli lidera grupy, który stawia czoła konfliktowi i podejmuje się rozwiązania go. Najlepszym sposobem rozwiązywania zaistniałych napięć jest bezpośrednie podejście do problemu i postrzeganie go w sposób możliwie jak najbardzej obiektywny, tak by podczas opracowywania rozwiązania bazować na faktach a nie własnych, subiektywnych osądach. Jakakolwiek krytyka musi być konstruktywna, a nie destruktywna (czyli dążyć przede wszystkim do rozwiązania problemu a nie obciążania winą za konflikt innych członków grupy).Tego rodzaju podejście zazwyczaj owocuje poczuciem pełnego rozwiązania konfliktu i wyjaśnienia sprawy, ponieważ trudności prowadzące do sytuacji konfliktowej zostają na światło dzienne i rozwiązane.

2. Prowadzenie pertraktacji: Tego rodzaju podejście sprawdza się w sytuacji, w której obie strony mają odmienne zdanie w kwestii tego, jak powinno wyglądać rozwiązanie sporu. Pozwala ono na odnalezienie wspólnego stanowiska uwzględniającego argumenty i potrzeby obu ze stron. Przy tego rodzaju podejściu, bardzo często przydatne jest wsparcie lidera grupy, który bierze na siebie niejako rolę mediatora – osoby bezstronnej, która wysłuchuje argumentów obu ze stron i bierze je pod uwagę. Niestety, w przypadku tej strategii rozwiązanie nie prowadzi do całkowitego kompromisu, który jest zazwyczaj nieosiągalny, w związku z czym dane rozwiązanie skutkuje niezadowoleniem obu grup.

3. Egzekwowanie zasad ustalonych w grupie: Danego podejścia należy w miarę możliwości unikać, bowiem zamiast przynieść rozwiązanie sporu, może się ono paradoksalnie przyczynić do wzmożenia konfliktu, lub pojawienia się niechęci w stosunku do osoby go rozwiązującej (najczęściej w postaci lidera). Ta metoda może jednakże okazać się skuteczna w sytuacji, gdy jeden z członków grupy zbytnio się z nią nie identyfikuje, w związku z czym nie stosuje się zbytnio do zasad w niej panujących. Jeżeli sytuacja taka będzie miała miejsce w przypadku jednej osoby, która nie chce podporządkować się zasadom ustalonym w danej grupie – najlepszym rozwiązaniem wydaje się odizolowanie tej jednostki i przeniesienie jej do innej grupy/innego zespołu.

4.Wycofanie się: Ta metoda powinna być stosowana tylko w sytuacji, gdy problem nie jest zbyt poważny, lub w ostatecznym rozrachunku niewart uwagi. Tego rodzaju rozwiązanie polega najzwyczajniej na zbagatelizowaniu danego problemu, szczególnie do czasu, aż emocje rozbudzone u uczestników konfliktu ulegną stopniowemu wyciszeniu. Dana metoda, użyta w odpowiednim kontekście przez doświadczonego, wprawionego lidera grupy pozwala na zapobieganie pomniejszym konfliktom powstałym z powodu nieistotnych przyczyn – jak np. zły humor jednego z członków grupy. Dzięki temu podejściu możemy zapobiec przekształacaniu się drobnych konfliktów w poważne nieporozumienia.

5. Przeniesienie znaczenia: To swego rodzaju forma mediacji polegająca na przeniesieniu znaczenia – z koncentracji na samym konflikcie i roztrząsaniu/przepracowywaniu go – na znalezienie płaszczyzny porozumienia i skupieniu się głównie na poprawianiu atmosfery w grupie.

next