Czynniki warunkujące skuteczność działań podejmowanych przez młode osoby w celu poprawy własnej sytuacji zawodowej

Ostatnie badania brytyjskie zwracają uwagę na występowanie pewnego rodzaju prawidłowości dotyczących skutecznych form wsparcia oferowanego osobom młodym, Niezatrudnionym, Nie uczącym i Nie dokształcającym się. Na podstawie powyższych badań zidentyfikować można dziewięć najbardziej skutecznych form wspierania młodych ludzi w zmianie własnej sytuacji życiowej. Należy jednakże pamiętać, że każdy z tych sposobów jest inny i znajdzie zastosowanie w odmiennych okolicznościach. Poniżej wypisane zostały elementy niezbędne dla skutecznego programu wsparcia:

  1. Partnerskie stosunki pomiędzy pracownikiem społecznym a podopiecznym
  1. Odpowiednia organizacja zarządzanie działaniem
  1. Udział młodych osób w różnego rodzaju programach wsparcia  (oraz dostępność tego rodzaju programów)
  1. Ewaluacja własnych osiągnęć/postępów
  1. Styl nauczania powinien zostać dostosowany do stylu uczenia się preferowanego przez podopiecznego
  1. Otrzymywanie niezbędnego wsparcia
  1. Otrzymywanie cennych informacji, porad, wskazówek usprawniających działanie
  1. Docenianie nawet najmniejszych sukcesów
  1. Uważne śledzenie postępów podopiecznego i ocena jego działań

Spośród powyższych form wsparcia determinujących skuteczność pracy z młodymi ludźmi nad poprawą ich sytuacji zawodowej, cztery z nich są szczególnie istotne, a mianowicie:

  1. Partnerskie relacje pomiędzy pracownikiem socjalnym a podopiecznym
    i odpowiednia organizacja personalna w instytucjach wspomagających rozwój zawodowy młodych ludzi:
    Znacząca rola tego rodzaju czynnika w poprawie sytuacji życiowej młodych osób jest wprost nieoceniona w procesie ich angażowania do życia zawodowego. Właściwie ustrukturyzowanie wsparcia młodych ludzi w kontekście typu pracowników społecznych zajmujących się daną osobą mają ogromne znaczenie na skuteczność przebiegu danego procesu, jak i takie czynniki jak zasięg wsparcia okazywanego młodym ludziom. Istotne jest w tym aspekcie zachowanie równowagi pomiędzy pracownikami na poziomie planowania (strategicznym) a pracownikami zajmującymi się młodymi ludźmi na poziomie wykonawczym. (Należy pamiętać o tym, że liczba tych pierwszych nie powinna przekraczać liczby tych drugich). Powinniśmy zwracać uwagę na konieczność współpracy pomiędzy osobami reprezentującymi młode osoby, a ich potencjalnymi pracodawcami. Nie chodzi tu jednakże o zwykłą współpracę, lecz raczej utworzenie spójnego systemu, który będzie działał na ich korzyść.
  1. Skuteczne zarządzanie i organizacja procesu wsparcia: Najlepszym pomysłem byłoby włączenie kursów dotyczących zwiększania własnych szans zawodowych na rynku pracy do programów nauczania już na studiach, tak aby młode osoby dopiero co wkraczające na rynek pracy mogły się lepiej odnaleźć w czekającej na nich rzeczywistości zawodowej. Przeszkodą w tego rodzaju wsparciu może być brak dostępu uczelni wyższych do funduszy przeznaczonych na tego rodzaju działania. Istotnym aspektem zarządzania danym procesem jest również nieustanne doskonalenie kadry zawodowej zajmującej się wspieraniem rozwoju zawodowego młodych ludzi.
  1. Zindywidualizowanie procesu uczenia się: Jakiekolwiek wsparcie jest prawdziwie skuteczne dopiero wtedy, gdy dostosowane jest ono do zapotrzebowań jednostki. Proces nastawiony na wspieranie młodych ludzi powinien być elastyczny i wrażliwy na ich potrzeby, bardzo często angażując niekonwencjonalne formy uczenia się. Musimy pamiętać o tym, że każdy z podopiecznych jest inny i w odmienny sposób podchodzi do procesu przyswajania wiedzy. Tego rodzaju preferencje jednostki powinny zostać uwzględnione podczas wyboru typu wsparcia dostosowanego do danej osoby. Aby zachować spójność procesu edukacyjnego, i zaangażowanie jednostki, konieczne jest zwrócenie uwagi na tego rodzaju cechy procesu wsparcia zawodowego osób młodych. Zindywidualizowanie procesu wsparcia może zostać osiągnięte poprzez kursy związane z odmiennym typem umiejętności, adresowane do poszczególnych grup podopiecznych.
  1. Odpowiednie poradnictwo, mierzalne efekty kursu i śledzenie postępów młodych osób: Kursy tego rodzaju powinny prowadzić młode osoby do zwiększenia ich kwalifikacji zawodowych lub praktycznych w obserwowalny sposób (oznaczający przejście na wyższy poziom edukacji/ kwalifikacji zawodowych związanych z danymi umiejętnościami). Programy wsparcia powinny również kłaść nacisk na umiejętności intrapersonalne i społeczne, które są niezbędne dla rozwoju zawodowego jednostki. Śledzenie postępów podopiecznych okazuje się niezwykle ważne, szczególnie w przypadku osób rezygnujących z danych form wsparcia, ponieważ pozwala to na zidentyfikowanie przyczyn takiego stanu rzeczy i ich ponowne zaangażowanie w pracę nad własnym rozwojem.

Pod spodem prezentujemy różnego rodzaju cenne uwagi i wnioski poczynione przez uczestników konferencji. Zwrócenie uwagi na tego rodzaju porady pozwala na poszerzenie spektrum postrzegania danego zjawiska i umożliwia wzbogacenie wiedzy w praktyczne porady, które zostały już wypróbowane i sprawdzone w praktyce i w znaczącym stopniu przyczyniły się do redukcji wskaźnika osób Niezatrudnionych, Nie uczących i Nie dokształcających się w ogólnej liczbie młodych osób znajdujących się w wieku produkcyjnym.

NEET – Kim są ? Jak do nich dotrzeć?

– Niechęć do formalnego systemu edukacji i negatywne doświadczenia z nim związane u niektórych młodych ludzi sięgają nawet czasów szkoły podstawowej

– Młodzi ludzie zaklasyfikowani do tej grupy nie zawsze są osobami bezrobotnymi. Często bowiem zdarza się, że znajdują oni zatrudnienie w tak zwanej – “szarej strefie zatrudnienia” funkcjonującej na granicy prawa

– Pracownicy socjalni bardzo często nie są do końca zorientowani w prawdziwych potrzebach młodych osób i realiach pracy z młodzieżą nieaktywną zawodowo. Bardzo często bowiem zdarza się, że koncentrują oni swoją uwagę przede wszystkim na męskiej części populacji NEET – tej części, która jest najbardziej widoczna, ignorując czasem potrzeby młodych dziewcząt, które pomimo znajdowania się w identycznej sytuacji nie mają szansy na bycie zauważonym przez pracownika socjalnego – bowiem cały swój czas spędzają głównie w domach

– Komunikacja werbalna podczas rekrutacji okazuje się być najbardziej efektywnym narzędziem zachęcania młodych ludzi do skorzystania z form pomocy zorientowanych na poprawę ich sytuacji zawodowej

Porady związane z programem nauczania i systemem nauczania jako takim

– Surowe traktowanie wychowanków w szkołach funkcjonuje jako czynnik odstraszający od brania udziału w tego rodzaju zorganizowanych formach edukacji. Taka zależność wzmaga się dodatkowo w przypadku osób których sytuacja szkolna jest już i tak bardzo skomplikowana. Typowymi zabiegami szkoły w przypadku tego rodzaju “trudnych” uczniów jest odizolowanie ich od grupy rówieśniczej, co wzmaga tylko poczucie osamotnienia i alienacji

– Instytucje zajmujące się pomocą młodym ludziom przyjmują często zbyt sztywne, biurokratyczne wręcz podejście. Pracownicy socjalni zbyt często dbają jedynie o formalne wymogi dotyczące działania w granicach prawa, ignorując główną ideę przyświecającą ich pracy – pomoc innym. Praca z młodymi ludźmi wymaga elastyczności, szukania nowych rozwiązań w granicach dostępnych środków i możliwości w celu poprawy sytuacji młodego człowieka, nie należy więc poprzestawać na dostępnych rozwiązaniach, lecz wykazać się kreatywnością w poszukiwaniu nowych dróg i rozwiązań

– Warto skupić się na kształtowaniu u młodych ludzi praktycznych umiejętności, zamiast wykładania czystej teorii, szczególnie, że prowadzi to do zacieśniania więzi pomiędzy pracownikiem a podopiecznym

– Wbrew powszechnej, tak dzisiaj popularnej opinii, że młodzi ludzie potrzebują przede wszystkim konkretnych kwalifikacji zawodowych, aby móc odnaleźć się na rynku pracy – tego rodzaju kompetencje nie zawsze stanowią jedyną najlepszą, czy “możliwą” drogę do sukcesu. Wręcz przeciwnie, ostatnie badania wskazują na to, że szkolnictwo zawodowe nie koniecznie prowadzi do zmniejszenia liczby bezrobotnych wśród młodych ludzi

– Programy wsparcia stosowane w szkołach dla uczniów zagrożonych ryzykiem odpadu szkolnego powinny zostać ponownie przemyślane, istniejący model relacji pomiędzy nauczycielem a uczniem zdaje się ulegać dezaktualizacji

– Zbyt duża ilość przedmiotów zawodowych w edukacji młodych ludzi pozbawia ich możliwości zapoznania się z bardziej tradycyjnymi kursami nauczania

– Aby kursy adresowane do młodych ludzi do nich docierały, powinny być atrakcyjne i ciekawe

– Wsparcie proponowane młodym ludziom powinno bazować przede wszystkim na krótkich, sprecyzowanych programach pobudzających wyobraźnię, opartych na zainteresowaniach i potrzebach młodych ludzi i obecnych trendach na rynku pracy

Kwestie związane ze społeczno-ekonomicznym funkcjonowaniem młodych ludzi

– Wpływ recesji gospodarczej na obecną sytuację rynku przyczynia się do tego, że stosowane przez nas podejście okazuje się nieaktualne i nie spełnia swojej najważniejszej funkcji w postaci skutecznej aktywizacji zawodowej ludzi młodych na rynku pracy.

– Wyższe formy edukacji powinny w różny sposób zachęcać młodych ludzi do korzystania z ich usług (np. ułatwienie dojazdu na uczelnię poprzez zapewnienie transportu, zorganizowanie na terenie uczelni miejsc, w których można przyjemnie spędzić czas). Niestety tego rodzaju inicjatywy nie spotykają się zazwyczaj z wsparciem finansowym i organizacyjnym ze strony rządu.

– Nie wszystkie uniwersytety, ośrodki szkoleniowe są zorientowane w możliwościach wsparcia ich działalności oferowanych przez organizacje rządowe

– Rodziny młodych ludzi bardzo często sprzeciwiają się ich uczestnictwu w różnego rodzaju kursach dokształcających, bowiem ich główny priorytet stanowi przede wszystkim utrzymanie pracy przez młodych ludzi.

-Młodzi ludzie dostrzegają wyraźne rozbieżności pomiędzy wparciem oferowanym przez pracodawców a formami wsparcia pochodzącymi z różnych instytucji społecznych ze względu na zdecydowanie wyższe stawki zatrudnienia w przypadku tej pierwszej grupy

– Wsparcie materialne (przede wszystkim darmowe posiłki, zapewnienie transportu do szkoły) zapewnione młodym osobom dopiero co wkraczającym w dorosłość (przedział wiekowy od 16 – do 18 lat) znacznie przyczyniłoby się zwiększenia ich szans na powodzenie podczas wkraczania w dorosłe życie.

 

Powyższe materiały zaczerpnięte zostały ze strony:

www.lsnlearning.org.uknext