867353_17218413

Według Eriksona, każdy zdrowo rozwijający się człowiek przechodzi w trakcie swego rozwoju osiem stadiów – od okresu niemowlęctwa – aż do starości. W każdej fazie jednostka natyka na określonego rodzaju wyzwanie/konflikt, który musi rozwiązać. Rozwiązanie konfliktu warunkuje jej przejście do następnej fazy rozwojowej. Jeżeli dany konflikt nie zostanie pozytywnie rozwiązany na danym etapie rozwoju, powróci on w przyszłości w formie różnego rodzaju trudności w funkcjonowaniu.

W teorii Eriksona wyróżniamy trzy podstawowe elementy:

(1) Tożsamość ego: Ego odnosi się do świadomości siebie, jakiej nabywamy na drodze kontaktów społecznych. Według Eriksona, ta część naszej osobowości wciąż się zmienia dzięki nowym doświadczeniom zdobywanym w toku codziennych interakcji z otoczeniem.

(2) Kompetencja: Erikson uważał, że oprócz tożsamości ego, istnieje jeszcze jeden element pobudzający jednostkę do działania. Tym elementem jest poczucie sprawstwa, kompetencja związana z przezwyciężeniem kryzysów na każdym z etapów funkcjonowania. Brak rozwiązania konfliktu skutkuje poczuciem niekompetencji i nieprzystosowania.

(3) Konflikt: Według Eriksona, w każdym z powyższych stadiów ludzie doświadczają konfliktu, którego rozwiązanie umożliwia przejście na wyższy poziom rozwoju. Stanowi on swego rodzaju punkt zwrotny na danym etapie życia jednostki. Erikson uważał, że od rozwiązania danego konfliktu uzależnione jest rozwinięcie się u nas określonego rodzaju kompetencji psychologicznej. W przypadku nierozwiązanego konfliktu – tego rodzaju kompetencja nie wykształca się. W czasie kryzysu potencjał rozwojowy jednostki jest bardzo wysoki, a porażka w rozwiązaniu konfliktu może być dużą przeszkodą w dalszym rozwoju.

 t1t2t3

next